از حسین (علیه السلام) تا مهدی (عجل الله)

از حسين (ع) تا مهدى (عج)، اثر محمدرضا فؤاديان، نوشتارى كوتاه در باره اوصاف مهدى (عج) در كلام امام حسين (ع) و رابطه امام زمان (ع) با جدش حسين بن على، به زبان فارسى است.

هدف نويسنده از نگارش اثر، تحليل گوشه‌هايى از ارتباطى كه بين قيام امام حسين (ع) و روز ظهور مهدى (عج) در اذهان شكل مى‌گيرد، است. ايشان اين پيوند را از منظرها و زواياى مختلف و در ابعاد گوناگون بررسى مى‌كند و نتايج حاصل از اين رهيافت را در اختيار محققان و مبلغان قرار داده تا آنان نيز اين دست‌مايه را از ابعاد ديگر مورد كنكاش و تحقيق قرار دهند.

ساختار

کتاب، مشتمل بر يك مقدمه و دو بخش است. مؤلف، در بخش اول، مرورى به پيوندهايى كه بين قيام امام حسين (ع) و ظهور مهدى (عج) وجود دارد، ازديدگاه قرآن، روايات، ادعيه و زيارت و تشرفات مى‌كند و در بخش دوم، با توجه به اين پيوندها و شباهت‌ها و دانستن اينكه عاشورا پشتوانه فرهنگى عصر غيبت و استراتژى انتظار است، به وظايف و رهيافت‌هاى اين فرهنگ اشاراتى شده است.

روش مؤلف در مستندسازى مطالب، با بهره‌گيرى از آيات قرآن و مجامع روايى اماميه و كتب تاريخى مى‌باشد. شيوه نگارش هم بدين صورت است كه متن روايت، ادعيه يا توقيع را به زبان عربى آورده و سپس به ترجمه آن اقدام نموده است.

گزارش محتوا

مؤلف، در مقدمه، اين نكته را خاطرنشان مى‌سازد كه وعده ظهور حضرت مهدى (ع)، از حقايق برجسته و روشنى است كه در اديان مختلف و آيات و روايات اسلامى به آن تصريح شده است. قيام او نقطه غليان تاريخ و شوك بزرگ تاريخى است كه عليه ستمگران جهان و براى رها شدن بشريت صورت خواهد گرفت. از آدم(ع) تا خاتم(ص) و از على (ع) تا مهدى (ع)، چشم‌انتظار دولت او هستند. روز ظهور، هنگام پاسخ به استغاثه مظلومانه امام حسين (ع) و پاسخ به نداى «هل من ناصر ينصرنى» او در روز عاشورا مى‌باشد، تا پرچم بر زمين مانده‌اش را به دوش گيرد و آرمان‌هاى بلندش را لباس تحقق بپوشاند. سرسلسله اين دو قيام و نهضت ارتباط بسيار نزديك و مشابهى با هم دارند.

وى در بخش اول، رواياتى را از زبان امام حسين (ع) در مورد آخرالزمان و مهدى (عج) ذكر كرده و آن‌گاه به مسائل پس از ظهور، مربوط به امام حسين (ع) پرداخته است. بر اساس روايات، امام زمان (عج) پس از ظهور، از قاتلان امام حسين انتقام مى‌گيرد و در ايام غيبت براى آن حضرت عزادارى مى‌كند. به اعتقاد اماميه، در اواخر حكومت مهدى (عج)، امام حسين (ع) به همراه يارانش رجعت كرده و زمانى كه حضرت مهدى (ع) چشم از جهان فرومى‌بندد، امام حسين (ع) متصدى و متولى امر غسل، كفن و دفن ايشان مى‌گردد. از طرفى، در دعاهاى مربوط به هريك از دو امام، به نوعى از ديگرى ياد شده است؛ به‌عنوان مثال، در دعاى ندبه كه به امام زمان (ع) اختصاص دارد، از امام حسين (ع)، ياد شده و در زيارت عاشورا كه مربوط به امام حسين (ع) است، از امام زمان (ع)سخن گفته شده است.